januari 2012
19 berichten
Een avondje als saai publiek
Zaterdagavond naar een mooi concert van Tommy Emmanuel in de Philharmonie geweest. Leuke man, prachtige muziek, leuke meespelende knullen. En een keurig publiek. Haarlems publiek. En gitaarvolk. En gitaren.
Gitaarvolk is een geweldige groep, die elkaar veelbetekenende blikken toewerpt en die finesses van snaren, klankkasten en versterkers weten op een manier die muziekwinkeliers soms tot wanhoop drijft. Het gitaarvolk had zaterdagavond veel gitaren bij zich. Te zegenen door De Meester zelf, denk ik.
In het publiek, op rij 3, zaten twee mannen waarvan Mart Smeets zou zeggen: “Het mooie is er wel van af”. Tommy Emmanuel maakte een opmerking in hun richting die aansloot bij mijn gedachte, dat het dagprogramma van de Brijderstichting eerder was afgelopen dan gedacht. Maar ze gingen helemaal op in de muziek en dat was op zich prachtig. Maar dat opsteken van vingers, handen, signalen enzovoort leidde me een beetje af. Ik ergerde me.
Dat werd goedgemaakt door een paar mannen van het gitaarvolk, die met hun vers gesigneerde gitaar in de hal van de Philharmonie een stukje gingen spelen. Prachtig, zulke spontaniteit, denk ik. Maar voor het gitaarvolk een levensbehoefte. Hun blikken verraadden zoveel.
Op de weg terug spraken mijn vriend en ik over wat we gehoord en gezien hadden. Ik maakte politiek correcte opmerkingen over mijn ergernis over de mannen op rij 3. Mooie woorden over dat het ook mooi is dat zulke types een kaartje konden bemachtigen en dat muziek voor iedereen is, kortom: Albert Schweitzer.
Mijn vriend maakte een rake opmerking: “Tja, maar de rest van het publiek is ook wel heel erg doorsnee, gemiddeld, saai misschien wel.” Wijzelf incluis dus.
Was ik toch mooi in mijn eigen beeld van mezelf gaan geloven. De rolverwarring hield me lang uit mijn slaap. En ik kwam pas tot rust toen ik mijn therapeut herinnerde die zei: “Saai is goed.” Het is niet wat ik direct zoek, maar ik sliep er wel van.
Beste mensen,
Er is een nieuwe blog in de lucht: HaarlemBlog. Een blog over Haarlem en Haarlemmers, gemaakt door Haarlemmers. Beelden, geluiden, gedachten, gedichten waarin Haarlem de achtergrond en de voorgrond is. Je vindt Haarlemblog hier: http://www.hlmblg.nl en http://haarlemblog.tumblr.com/
Het idee achter HaarlemBlog is om Haarlem ook eens iets anders te laten zien en horen dan in de promoblaadjes en VVV-folders. En ook om beelden, teksten en geluiden weer te geven die tot nadenken stemmen, of een dwarsigheid in zich hebben. Iets van: Dit is Haarlem ook.
Er zijn massa’s beelden en teksten over Haarlem en Haarlemmers te vinden. We proberen HaarlemBlog niet tot een beeldengalerij met zoekterm “Haarlem” te laten worden. Instagram, Picasa en andere fotosites kunnen dat beter dan wij. Wij zijn meer op zoek naar verbeelde, vormgegeven meningen, belevingen, gevoelens. Want Haarlem is een stad die je beleeft. Dat proberen we te tonen.
Als we iets laten zien, dan vinden wij het mooi, prikkelend, aansprekend. En we hopen dat de lezer/bezoeker/volger, jij dus, dat ook vindt.
De blog komt deze week uit de startblokken en we willen graag dat veel mensen hun hart komen ophalen bij HaarlemBlog. We zijn dus heel blij met volgers. Dat kan rechtstreeks op de blog: je vindt een “+Follow”-knop rechts bovenaan de site.
Nieuwe posts kondigen we aan op Twitter, via: @haarlemblog. Ook daar kun je ons volgen. De tweets bevatten een link naar de betreffende post op HaarlemBlog.
Als een post je vrolijk stemt of tot nadenken heeft gezet, laat anderen dat dan weten door te retweeten en te rebloggen.
Wie is “we”? Het idee van HaarlemBlog komt van Robert van Riel en is aangescherpt door Hans Peter Föllmi en Michel Campfens. De eerste bijdragen aan HaarlemBlog zijn van onze hand. Maar we hopen snel een grotere groep mensen te hebben, die regelmatig bijdragen leveren. Dus als je iemand weet die tekent, schildert, fotografeert, ontwerpt, musiceert, geluiden verzamelt, dicht of schrijft over Haarlem, breng hem of haar met ons in contact. Mailadres: haarlemblog@xs4all.nl
We hopen dat je HaarlemBlog leuk vindt en er vaak naar zult kijken.
Namens Michel en Hans Peter,
Robert van Riel